आध्यात्मिक शान्ति, प्रेम एव अनुशासनको केन्द्र श्री राशरणम्‌

परमफज्य प्रातः स्मरणीय सन्तशिरोमणी श्री स्वामी सत्यानन्दजी महाराज 19 औं सदीको एक शान्त, दान्त, सिद्ध, उच्च कोटीको महान सन्त हुनुहुन्थ्यो । एउटा सच्चा अनुभवी पुगेको प्रा सतगुरु एवं महान योगी हुनुहुन्थ्यो

पएज्यपाद स्वामी एउटा विलक्षण एवं अद्धितीय प्रतिभा सम्पन्न व्यक्तित्वको धनि हुनुहुन्थ्यो (थिए) । जसको सालिध्य र सम्पर्क प्राप्त गरेर हामी घन्य भयौं । परम सौभाग्यशाली वने । प्रचीन सन्त परम्परामा अध्यात्म विद्याको सरलतम्‌ र श्रेष्ठतम्‌ अनुभृत राम नामको साधना प्रणालीमा योगदान गर्ने व्यक्ति वर्तमान युगको महान सत्परुष हुनुहुन्थ्यो ।

श्री स्वामीजी ले प्रभ्‌ कृपावाट प्राप्त ‘राम’ महामन्त्रको त्रिताप वाट तप्त मानवलाई सम्प्रदाय, जातीभेद तया मतमतान्तरको संकुचित सीमालाई अस्वीकार गरी मानव मात्रलाई करुणमय भएर यो वीजमत्रको प्रसाद वाढ्न्‌ भयो र आफूनो स्थिती अनुसार सवैले लाभ (फाइदा) लिनुभएको छ ।

श्री स्वामीजी वाट प्रदत्त नाम दिक्षा एउटा रहस्यवाद हो, जसमा स्वामीजी आफूनो संकल्प शक्तिवाट साधक अन्त:ःकरणमा ‘रामनाम’ एउटा जाग्रत चैतन्य मत्रलाई स्थापीत गर्नुहुन्थ्यो । जुन प्रकार वीजारोपण एउटा विशेष प्रकारवाट तयार गरीएको भूमिमा (जमिनमा) गर्नुहुन्छ र त्यसपश्षि जव देखभाल गरीन्छ, तव त्यो अक्रीत हुन्छ र कालान्तरमा गएर वृक्ष (रुख) वन्छ । त्यस्तै प्रकारले श्री स्वामीजीको अनुसार गुरुमार्ग (वाटो) देखाउने हुन्छ । उसको कार्य (काम) वीज छे हो । साधकको कर्तव्य हो सुदृढ, निश्चय सगै सतत्‌ साधनारत रहने । कारण जुन प्रकार राम्रो असल वीउ उल्टा सीधा जसरी जमीनमा रोपेपनि अवश्य अंक्रित हुन्छ । त्यस्तै प्रकारले सिद्ध जाग्रत सत द्वारा मिलेको नाम (मत्र) अवश्य पनि आफूलो रंग देखाउँछ । साधकको आचार विचार र व्यवहार परीवर्तन वाट यसको अनुभूति गर्न सकिन्छ ।

श्री स्वामीजी वाट दिक्षित साधकीश्आध्यात्सिक उन्नतीको विचार गरेर साधना सत्संग शिविर लगाउने शुरु गर्ने भयो। जुन ठाउँमा साधक केही समवको लागी सवै सांसारीक वन्धन्करवाट हटेर साधना मर्नु, भजन गर्नेको ढभ सिक्ने, मेहनत जन सफा वस्नै सिक्ने । वहाँको अनुसार साधकको घर मन्दिर जस्तै स्वच्छ हुन्‌ पदछ । साधक घुस्त हुनु पछ, उसको खाना थोरै र साधारण हुनु पदछ । यसवाट उसले सत्संगको अवसरलाई व्यवहारमा ल्याउने र पछि जीवनमा उता । असवाट उसको उत्तती हुन्छ र उ सामान्य जन सामाजवाट माथी उठेर अरुलाई पनि उन्तती मनमा सामब्यवाल वनने ।

भ्री स्वामीजी महाराजले आफूलो सत्संग कामको उद्देश्य “वृद्धि आस्तिक भाव कि, शुभ मंगल संचार । अभ्युदय समका, राम नाम विस्तार ।” परमेश्वर श्री राम संग निष्काय प्रार्थना : विश्वमा ईश्वर प्रति आस्था एवं ईश्वरीय ज्ञान प्रति श्रद्वा-विश्वास वढोस, विशवभरीमा शुभ एवं मंगल व्यवहार होस निर्धारित गर्नु भयो । जीवनमा समुन्नतीकौ लामी निष्काम भावले सबै कर्तव्य कर्म गर्दै आत्म ज्ञान प्राप्त गर्नको लागी साधना पथमा अगाडी वढ्दै जाने हो ।श्री स्वामीजी महाराजको साधना शैती धेरै सजिलो, सहज र चाढै लाभ गर्ने सक्ने हो । ध्यान, सिमरन (सक्न), सत्सम,स्वाध्याय एवं सेवा यो महारुजजीको उपासना पद्धतीको प्रमुख अंग हो ।

श्री स्वासीजी महारुजले कुनै मत या सम्प्रदाय वनाउनु भएन । नकी गुरु प्जानै चलाउनु भयो । श्री स्वासीजी महारुजले धेरै ग्रन्यहरुको रचना गर्नु भयो । यो महाराजजीको अद्भृत एवं कल्याणकारी ग्रन्थ हो , जुन सरल शुद्ध हिन्दी भाषामा घ। यो लेखेको होइन, लेखाउनु भएको हो । जस्तै तुलसीकृत रामायण अवतरित ग्रन्थ हो । त्यस्तै प्रकारले स्वामीजीको (रचना पनि अवतरित हो । यसलाई भावनाले स्वाध्याय गर्ने स्वभाव वनाउनु पर्दछ । ग्रन्थको पाठ ममलमव हुन्छ। जसको घरमा स्वाध्याव हुन्छ, त्यो घरका सन्तान धेरैनै शृद्ध संस्कारी, भक्त, मनस्वी र वीर हुन्छ । भक्ति प्रकाश श्री स्वामीजीको मौलिक उन्यहो । यो ग्रन्थमा स्वामीजीले साधको आध्यात्मिक उत्थानको लागी धेरै नै गहन विष्ययको घेरै नै सरल ढमले पद्य रुपमा जाउन लाई योग्य (सजिलो) र कथाको रुपमा रचना गरेर जन मानसको लागी स्‌लभ गराउनु भयो । जुन अध्ययनले मानव (मानिस) लाई भक्ति धर्मको अलम्य लाभ (फाइदा) हुन्छ र मानव जीवन आस्तिक भावबाट परिपूर्ण भएर सरस र सृन्दर वन्छ । यसमा जीवन जीउने कला को सम्पूर्ण निरुपण गरेको छ । सिद्ध ग्रन्थ अमृतवाणी पतित पावन राम नामको महिमा वाट प्रेरित एउटा अद्वितीय एवं विलक्षण लघु ग्रन्थ हो । यो पस्तकमा स्वामी जी ले गाग्रीमा सानर भरी दिबु भयो । यो स्वामी महाराजजीको अवतरित वाणी हो । आजकल घर-घरमा यसको पाठ गर्ने जरिएको छ । जसले पाठकको आध्वात्सिक शान्तीको अनुभव हुनुको साथै कष्ट निवारण पनि हुन्छ । यसै प्रकारले स्वामीजीको सै अन्बहरुमा आफूनो अद्धितीव विशेष्यता भएको पाइन्छ । श्री स्वामीजी महारज १३ नवम्वर १४६० मा लगभन १०० वर्षको जायुमा आफूलो भौतिक चोला छोडेर परसधास जानु भयो ।